Bel ons op +31 (0)73 - 6134756
Hoe worden sigaren gemaakt

De sigaar is een levend product, dat buitengewoon complex is en oneindig veel aandacht vraagt. In Cuba bijvoorbeeld, de wieg van de sigar, vraagt de productie van een puro meer dan 150 verschillende handelingen, allemaal manueel! Een bezoekje aan een plantage of een atelier geeft pas echt een goed beeld van de energie die erin gestoken wordt. Half september zaait de verguero en dekt het zaad af met stro om het te beschermen. Het zaad is microscopisch klein – één plant kan een miljoen zaadjes geven – en wordt met verschillende meststoffen en insectenverdelgers behandeld. Het stro wordt in verschillende etappes verwijderd. Anderhalve maand later worden de scheuten van ongeveer vijftien centimeter hoog verwijderd en worden ze uitgeplant in de vegas. Zes weken later hebben de planten hun uiteindelijke hoogte bereikt, zo’n 1.75 meter. In die tijd is de groei bevorderd door de bloemen en de ontluikende knoppen te verwijderen.

Hoe een sigaar gemaakt wordt

Dan volgt de oogst, die een maand of langer duurt. In de Vuelta Abajo plukt de verguero de bladeren in paren, te beginnen bij de onderste bladeren, die minder aromatisch zijn omdat ze minder licht gezien hebben. Op andere plaatsen worden de planten van minder goede kwaliteit in één keer geplukt.

Daarna worden de bladeren gedroogd in de casas de tabaco, meestal ter plaatse. Deze houten drooghuisjes hebben overal openingen, zodat er een natuurlijke ventilatie ontstaat. De bladeren worden per twee aan lange stokken opgehangen. Nadat ze een paar weken opgestapeld hebben kunnen fermenteren, komt de cruciale fase van de selectie. De rezagdoras – vrouwen die de selectie doen – strijken elk blad glad en klasseren het. Wordt het een dekblad, een omblad, of binnengoed? De keuze hangt af van de afkomst, de afmetingen, de kwaliteit en de kleur. Dan worden de bladeren samengebonden in kleine balen en mogen ze een tweede keer fermenteren gedurende twee maanden, zodat de laatste onzuiverheden verdwijnen. Ze worden dan op droogrekken gelegd voordat ze naar het atelier gaan.

hoe sigaren gemaakt worden - sigarenspecialist joop van ravenstein den bosch

Hier is de ‘chef de ligada’ de baas. Hij is verantwoordelijk voor de productie, net als een chef de cave in de Champagnestreek, en bepaalt de persoonlijkheid van de sigaar. Het binnengoed bestaat uit drie soorten bladeren: de ligero voor de kracht (dit zijn de bladeren van de bovenkant van de plant, die veel licht gehad hebben), de seco voor het aroma en de volado om de sigaar goed te doen branden. En het ‘recept’ wordt natuurlijk geheim gehouden.

De bladeren voor het binnengoed mogen rusten zodra ze het atelier binnenkomen, maar de dekbladen worden zorgvuldig gescheiden, bevochtigd, geschud en dan omgekeerd opgehangen. De volgende stap wordt altijd toevertrouwd aan vrouwen. Deze handeling heeft de mythe doen ontstaan van de ‘sigaar die gerold wordt op de hete dij van een Cubaanse’; de despalilladora strijkt elk blad glad voordat ze de hoofdnerf eruit trekt. De ligada – de mélange – wordt toevertrouwd aan de bekendste persoon van de liturgie, de sigarenmaker of torcedor. Voor zijn werktafel maakt hij eerst een bosje van de bladeren, dat hij dan in een houten pasvorm steekt. Daarna wikkelt hij de capote – het omblad – erom heen. Maar voor het dekblad zijn de voorzichtigste en nauwkeurigste handelingen nodig.

De torcedor legt het blad op de werkbank, rekt het voorzichtig op en rolt het in een spiraal rond het bosje bladeren. Als het dekblad eenmaal glad is, wordt het mondeinde vastgezet met plantaardige lijm. Daarna moet alleen de voet nog op de gewenste lengte worden afgesneden.

De puro is nu klaar, maar moet nog op verschillende keren gecontroleerd worden voordat hij verpakt is. De escogedor is daarbij een van de verbazingwekkende personen uit het hele productieproces. Hij moet de sigaren ordenen volgens kleur en slaagt erin om meer dan 64 kleurnuances te ontdekken, van claro claro – bijna groen, een variëteit die aan het verdwijnen is – tot oscuro, donkerbruin tot zwart. Tenslotte worden de sigarenbandjes bevestigd. Een secuur werkje, dat altijd wordt overgelaten aan de dames.

 

Philippe R.Hupp - Een passie voor SIGAREN

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *